The Sign of Jonah: Seeking Signs vs. Faith

Անուն Հոր և Որդու և Հոգույն Սրբո, ամեն։ Այսօրվա Ավետարանի մեջ մենք կհանդիպինք անգամին, երբ ևս Հիսուսի հակառակորդները կփորձեն Հիսուսին։ Կփորձեն ոչ որովհետև կհավատան կամ կաջակցեն Հիսուսին, ընդհակառակը, իրենք կփորձեն, որովհետև իրենք լուրջորեն հավատում են, որ Հիսուս չունի ճիշտ պատասխանները իրենց հարցումներին։ Բայց երբեմն կային մարդիկ նրա շուրջը, որոնք իրոք ուզում էին հավատալ Հիսուսին, բայց դեռ իրենց սրտերի մեջ կասկածամտություն կար։ Իրենք փորձում էին գտնել ապացույցներ Հիսուսի առաքելության մասին որպես Աստծո Որդի։ Եվ այստեղ իրենք պարզ հարցումներ են տալիս, որ բոլորիս համար կարծեմ թե հասկանալի պիտի լինի։ Չգիտեմ, եթե մենք այդ նույն հարցումը պիտի տայինք, եթե նրանց տեղում էինք։ Սակայն այսպիսի հարցում են տալիս՝ նշան, նշան էին ուզում Հիսուսից, որ ապացույց էր, որ ինքը իրոք Քրիստոսն էր, Մեսիան էր։ Նշանին փնտրելը բոլորիս համար կարծեմ թե պետք է ծանոթ զգացողություն լինի, որովհետև երբեմն, և մանավանդ մեր կյանքի մեջ ենթարկվում ենք զանազան դժվարությունների, փորձությունների, հիվանդությունների և այլն։ Մենք ի՞նչ ենք փնտրում՝ նշաններ։ Նշաններ, որ Աստված մեզ հետ է, նշաններ, որ բացատրում է մեզ՝ ինչու մեր կյանքի իրականությունը այս վիճակի մեջ է, և փորձում ենք արտաքին նշաններ, որ իմանանք, որ ճիշտ ճանապարհի վրա ենք։ Ուրեմն մի ձևով հասկանալի է բոլորիս համար, որ որպես մարդիկ, որպես ոչ կատարյալ և տկար էակներ, առարածներ, փնտրելու նշանները։ Բայց Հիսուսը շատ խիստ ձևով և պարզ ձևով զսպում է նրանց և ասում է, որ դուք պիտի ստանաք մեկ նշան, և այդ նշանը Հովհաննու նշանն է, որ կետի մեջ էր երեք օր, երեք գիշեր։ Ուրեմն սա ինչի՞ մասին է։ Պարզ է՝ հարության մասին է, որովհետև Հովնանը ինքը իր պատմության մեջ նախատիպ եղավ Հիսուսի հարության ծրագրի մասին, և ինքը չկարողացավ բացատրել ժողովրդին՝ ինչու պետք է մեռներ խաչի վրա, ինչ ծրագրված էր իր ապագայի համար, և պետք է հարություն առներ մեր մեղքերի համար, բայց ասավ, որ սա է նշանը և միակ նշանն է, որ դուք պետք ունեք։ Ուրիշ նշան պետք չի մարդկության համար։ Բայց եթե այս նշանը ստանաք և հավատաք, ամեն ինչ նրա հետ է գալիս։ Ամբողջ տիեզերքի ծրագիրը և Աստծո կամքը մեզի համար և առաջագործության համար պիտի պարզվի։

Brace yourselves because I gotta use another analogy from family life. It’s important sometimes for us to make things a little bit more human for us to grasp the lessons from the Gospel. And of course, my number one all-time best sermon illustrator is my son Sion. And so I recently was having a struggle with him. We saw fireworks on the Fourth of July, and he said that he wanted to have fireworks, and I said, “That’s a horrible idea.” But we were at Home Depot and they had these little popper things, you know, like the very little things, you throw them down and they go snap, snap, snap. And I remember playing with those when I was a kid, and I said, “We can get these.” So we got them, and he began playing with them. But of course, ’cause he’s a six-year-old boy, he kept kind of increasing the level of indiscretion with which he was playing with them. At first he wanted to just throw it and hear the sound, and then he wanted to throw them all at one time and hear the sound, and then he wanted to throw them at things. And so it keeps escalating. And I had to stop him, of course, ‘cause that’s what we do as parents, is we have to give structure to our kids’ lives, a safe structure so they learn. But of course, he didn’t wanna listen to me. He didn’t wanna listen to me. Why would he wanna listen to me? Because I was telling him to not have fun. And I’m sure that we’ve all been there, whether as parents or children in our lives. And as these sorts of struggles always do, it boils down to, they don’t understand why they should be restricted, right? Why there should be rules that govern their lives. They don’t understand those rules or consequences. So the more that they demand for you to try to explain to them why it’s necessary, the more frustrated they get because they don’t have our perspective, they don’t have our wisdom, right? And they don’t wanna listen to begin with. So they reject, reject, reject. And it comes down to, why should I trust you? Why should I listen to you? That’s what it comes down to, right? And of course, what it eventually always comes down to is “because I said so,” right? Whether or not you wanna listen to me is irrelevant, but this is what’s gonna happen. But I always… it still hasn’t worked, but it’s important and essential that at some point, repetition is the mother of learning, especially when it comes to parenting, that I always explain that if you don’t understand why I’m giving you these instructions, then at least I want you to believe in one thing, and that’s that I love you. And if you understand that I love you, then you will understand that whatever I’m trying to do with you and for you comes from that place of love. This is the thing. If you accept this thing, then I think we can find a way to make everything else work. So let’s come back to this. I love you, so if you don’t get it, I understand, but here’s the proof that you need that this isn’t a bad idea. So it all kind of forms around that core concept, right? Let’s have faith in that much. Now, in the gospel reading today from Matthew, somewhat similarly, Jesus Christ is challenged, and he has been out of love and is in the fulfillment of his mission and prophecy, ministering to the people. And in doing so, he has been preaching, and he has been healing, and he has been revealing, and he has been doing everything that he was meant to do. But of course, because we are human beings, there are people that despite witnessing all of these things, still doubt it, right? That goes into the most extreme of situations, until Jesus Christ came back to life and Thomas saw him in person and he said, “I don’t believe you. I need proof.” There’s always some kernel, some percentage of humanity that is going to remain doubtful unto the extreme degree. And so the people that were with Christ at that time, they said, “We wanna see a sign.” Everything that they had seen up until that moment or heard about wasn’t sufficient, and so they demanded of Jesus Christ a sign, a sign that he was the Messiah, a sign that he was the Son of God. But some of us may feel like maybe that’s a reasonable request. Maybe they wanted to believe. We don’t have to accept that it came from a malicious place. They wanted to believe, and they were just asking for more proof. And we are people in our lives that deeply understand that we are searching for signs all of the time because we are weak in our own faith and in the path set before us. And so when we encounter challenges or diversions or all sorts of things that cause us to question where we’re at in our life, what do we do? We ask for signs. “God, tell me that I’m on the right path. God, tell me that this is what I’m supposed to be doing.” We want verification because we are fragile people that are constantly needing validation for the choices that we’re making in our lives. But despite the fact that we may empathize with these individuals that are demanding proof, a sign, Christ strictly rebukes them. And he says it’s a wicked generation that demands signs. Who put so little faith in that which has been shown to them already, that you demand signs. So he rebukes us, those present at that time and all of us here today, who find that we can justify our weakness of faith by constantly expecting that God’s going to be reaffirming himself and proving himself to us over and over again. But he goes on to say, “There’s only one sign that you need, and that’s the sign of Jonah, who was taken in the belly of the whale for three days.” Now this, given its timeframe and circumstance, is a very clear reference to the resurrection… [transcript cuts off]